browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Dag 2: Highline, wandelen en Mets

Posted by on 9 september 2016

Dankzij de jetlag waren we om 5:30 uur al wakker. Veel te vroeg natuurlijk, dus we zijn nog even blijven liggen tot 7:15, dat kan zonder Owen. Uiteindelijk stonden we om 8:30 buiten, op een nog redelijk rustig Times Square. Ons hotel, Crowne Plaza, ligt namelijk op Broadway tegen Times Square aan. Voor de mensen die er ooit geweest zijn: naast de Hershey winkel, tegenover de m&m’s-store. Een erg vervelende locatie dus, zo tussen al die chocolade.

image

We ontbeten onderweg naar de highline, bij een drukke winkel waar we voor 4 dollar twee sneetjes toast, twee gebakken eieren met spek en een flinke portie gebakken aardappels kregen. Met nog versgeperste jus (a 4 euro) erbij een zwaar maar erg smaakvol ontbijt. Daarop konden we wel even vooruit en dat was ook wel nodig want er staat flink wat op het programma vandaag.

We liepen verder naar de eerder vermelde highline, terwijl we ons onderweg nog even verbaasde over een enorm postkantoor wat wel een monument leek. Erg tof soms, die bouwstijlen hier. Daarna kwamen we uiteindelijk bij de highline uit. Dit is een oude spoorbaan die hoog boven de grond door de stad gaat en die deels verbouwd is tot stadspark. Het was een leuke wandeling, door een leuk gebied, maar voor het groen hoef je het niet te doen, dat leek grotendeels gewoon onkruid. Wel mooi was hoe op sommige plekken het originele spoor nog aanwezig was, en hoe de vloer soms naadloos overliep in bankjes. Door het langgerekte park verspreid stond ‘kunst’ van erg wisselend niveau, waaronder iets waarover we niet eens werden of het een straatartiest was of een kunstwerk (Google leerde ons dat het toch kunst was…). Opvallend was overigens ook dat de meeste zitjes geen uitzicht gaven op de natuur, maar juist op de onderliggende weg en drukke kruispunten. En natuurlijk het uitzicht op buren van de highline die vergeten waren dat er tig mensen overheen lopen. De tijdschriften verstoppen achter het gordijn werkt dan niet zo goed, en ook al woon je vijf hoog, in je ondergoed voor het raam gaan staan is dan ook geen goed plan tenzij je exhibitionistisch bent ingesteld.

image

De highline eindigde in de wijk Chelsea, waar we op een terrasje wat hebben gedronken. Die heb je hier namelijk wel, in tegenstelling tot veel andere Amerikaanse plaatsen. Daarna door naar east village, alwaar we het huis van Rachel, Monica, Chandler en Joey hebben gezien, maar ze waren helaas niet thuis. Door naar een andere filmlocatie dan maar: het hoofdkwartier van de Ghostbusters. Hiervoor stond een mooie brandweerkazerne model en die had ik natuurlijk ook van te voren op de kaart genoteerd. Ter plaatse konden we het gebouw echter niet zo snel vinden. Dit bleek helaas te komen doordat de kazerne omhuld was door steigers en afdekking, het pand werd namelijk opgeknapt. Zijn we voor niets er helemaal naartoe gelopen.

Terug lopen richting het hotel dan maar, een flinke wandeling van 2nd naar 53th street ongeveer. Gelukkig wel met wat stops tussendoor zoals een grote winkel helemaal vol met snoep. Het zoete aroma kwam je buiten al tegemoet, en uiteindelijk verlieten we deze suikerfabriek met een blik pepermuntjes, in de vorm van een NES-controller. Tja, ik blijf toch een beetje een nerd soms…

image

Na het bezoek aan de snoepwinkel gingen we lunchen, bij een sportsbar in een zijstraat. Lekker semi-buiten. Bij binnenkomst vroeg ze nog of we een bepaalde sport wilden zien om daar rekening mee te houden qua zitplaats, maar dat maakte ons niet uit. Uiteindelijk had het ook nergens voor uitgemaakt, want op alle tv’s was alleen maar American football te zien. Het eten, spinach artichoke dip voor mij en Chicken wings voor Nick, smaakte prima!

Als volgende stond het flatiron building op het programma. Dit is een raar gevormd flatgebouw op een splitsing. Terwijl we hierheen liepen liep er een man met een microfoon en boxen over straat, die commentaar leverde op van alles, maar vooral op de politiek. “Don’t vote Donald Trump” wat later “don’t vote Donald Duck” werd waar hij zelf heel hard om moest lachen. Dit was overigens geen politieke activist ofzo, maar gewoon de dorpsgek.

Het flatiron building zelf was niet zozeer interessant vanwege het gebouw, maar vooral vanwege de mooie details erop. Architectuur zoals je die tegenwoordig niet meer ziet. Nog interessanter dan het flatiron building was de winkel die ernaast zat: een LEGO-store! Met erg toffe grote LEGO-figuren bovenin de winkel, en een grote draak die door de winkel slingerde. Maar voor later deze vakantie stond nog een bezoek aan de LEGO-store in Rockefeller center op het programma en nog een grote speelgoedwinkel, dus met lege handen verlieten we het pand. Tegenover het flatiron building lag een klein parkje met de plaatselijke hondenontmoetingsplek, en blijkbaar ook het eekhoorn-meetingpoint. Ja, zelfs in hartje New York zie je natuur! Of misschien tamme natuur, want het leek erop dat ze regelmatig gevoerd werden.

image

Een klein stukje verderop zagen we een babies ‘r us, de toys ‘r us maar dan voor baby’s. Een erg mooie winkel met heel toffe Halloween pakjes die ook heel erg duur waren. Wel hadden ze leuk speelgoed waaronder de Amerikaanse variant van toettoet auto’s maar omdat we nog naar de grote speelgoed winkel gingen hebben we de gele taxi laten staan.

Op weg richting het station liepen we ook nog langs een markt. Heel vreemd was wel dat ze om de tien kraampjes steeds dezelfde etenskraampjes hadden. Sowieso was het veel van hetzelfde dus niet de moeite waard, maar het lag toch op onze route. De bibliotheek lag dit ook. Dit is een enorm gebouw met twee leeuwen ervoor, net als bij de Chinees. Boeken hebben we echter niet gezien want vanwege laborday was de bibliotheek het hele weekend gesloten. Maar goed, die stond toch ook niet op ons programma.

Wel op ons programma stond het centraal station. Dit station is natuurlijk bekend uit talloze films en heeft een mooie grote hal. Alle sporen liggen onder het station. In het station hebben we ook nog een kort bezoekje gebracht aan het transit museum waar bleek dat slechte manieren van alle tijden zijn, aldus de treinposters uit de vorige eeuw. Met name de lessen van Etti Cat, de kat met overpeinzingen over hoe het wel hoort, waren leuk fout.

image

Via het station zijn we richting het Chrysler building gelopen. Deze toren is bedekt met motorkappen en andere onderdelen van chryslers als aankleding. Het is echt een erg mooie toren, misschien wel de mooiste van de stad, maar hij is helaas lastig te zien omdat er een lelijke flat voor gebouwd is. En het lage gedeelte stond helaas in de stijgers, net als het Waldorf Astoria hotel wat er naast lag.

Rockefeller Center stond gelukkig niet in de stijgers en lag op de weg terug naar het hotel. We hebben de LEGO-store daar ook al gespot, maar daar komen we later deze week pas echt. De grote speelgoedwinkel op Times Square konden we echter niet vinden. Wel een bouwput voor een nieuwe GAP-winkel en een Disney-store, maar geen pand waar een indoor reuzenrad in zou passen… Google leerde ons helaas dat deze mega Toys R us vorig jaar was gesloten, en de Schwarz-speelgoed winkel bij Rockefeller center, die ook van hen was, ook. Geen indoor reuzenrad of muzikale trap dus helaas. En geen toettoet-taxi voor Owen. Hadden we toch voor zijn geboorte naar New York moeten gaan, toen waren ze er beiden nog.

Bij het hotel zagen we de uitslag van de theaterticket-loterij waar we aan mee hadden gedaan. Theaterkaartjes zijn in New York namelijk belachelijk duur, kaartjes onder de 100 euro zijn vrijwel niet te krijgen, en voor redelijke plaatsen mag je zo 200 of zelfs 300 euro aftikken. Via doorverkoop gaan tickets voor de nieuwe topshow zelfs 500+ euro. De producenten van alle shows willen echter wel dat hun zalen vol zitten, en dus kun je op de dag zelf of soms de dag ervoor kaartjes met korting kopen. Dit kan voor een select aantal musicals via de TKTS-booth op Times Square alwaar je aan mag sluiten in een lange rij, maar de shows van onze voorkeur werden daar ook sowieso niet verkocht. Sommige theaters houden een loterij met hun laatste (matige zitplaats-)tickets. Soms moet je je hiervoor op de dag van de voorstelling s middags bij het theater melden waarna er winnaars uit de hoge hoed worden getrokken die met flinke korting ($35 ipv $120) kaartjes mogen kopen (wel op naam ivm doorverkoop). Wij wilden die gok sowieso niet nemen want dat kostte tijd en verpeste onze planning en deden daarom mee aan de digitale loterij van twee voorstellingen, die soms ook georganiseerd werden. Hierbij vul je op internet in welke voorstelling je kaartjes voor wilt winnen en welke data, en de ochtend voor de voorstelling krijg je bericht. Book of Mormon, onze voorkeursvoorstelling, hadden we helaas niet gewonnen, maar wel hadden we de loterij voor onze Back-up keuze Something Rotten gewonnen waarmee we tickets a 35 dollar konden kopen.

image

Dit kopen was echter wat lastiger dan verwacht want de site van ticketmaster werkte niet goed op de telefoon of op de tablet. Dan maar gebruik maken van de pc-service in het hotel. We zitten in een luxe hotel met een verplichte flinke resortfee (tegenwoordig standaard bij grote ketens daar), maar om een pc te gebruiken moesten we nog even $7,50 dokken. Per 10 minuten wel te verstaan, en eventuele printkosten kwamen daar nog bovenop en dan was het ook nog maar de vraag of alles zou werken want de pc’s waren ook nog beveiligd. Dan maar bij het theater zelf proberen, daar zaten we toch bijna om de hoek. Hier konden we direct twee tickets kopen voor de lage prijs, zonder ook maar onze kortingscode te hoeven geven, of te bewijzen dat we er wel echt recht op hadden, en zelfs nog exclusief service fees die we online nog gehad zouden hebben. Tickets voor morgenavond hebben we dus!

Voor vandaag hadden we echter tickets voor de New York Mets tegen de Washington Nationals, een honkbalwedstrijd. Met de metro gingen we naar Citi field alwaar we mooi op tijd aankwamen. In tegenstelling tot Hiroshima en Toronto waren de fans hier in de stad een stuk minder herkenbaar, een petje of af en toe een t shirt, maar geen duidelijk herkenbare horde fans. Dat kwam pas bij het stadion zelf. New York heeft twee honkbalteams, de Mets en de Yankees. De Yankees zijn het bekendste en met hun kleding en merchandise overal te vinden, de toeristenshops liggen er vol mee. De Mets kom je soms tegen, maar met een veel minder uitgebreid assortiment. Het lijkt alsof de Yankees er voor de toeristen en Manhattanners zijn, en de Mets voor de andere New Yorkers. En voor Nick natuurlijk.

Bij aankomst binnen werd net het volkslied gezongen, een erg serieuze aangelegenheid waarbij iedereen letterlijk stilstond en er ook in winkels niemand geholpen werd. Pas na afloop konden we pas de kleine fanshop in, toen de deuren weer werden geopend. Helaas geen shirts in Owens maat, en de zilveren medaille winnares op de balk (achter onze gouden medaille winnares) mocht de eerste bal gooien. Daar ging een acrobatische truc aan vooraf, waarna ze de bal twee meter van de plaat af gooide, maar het idee was leuk.

image

De honkbalwedstrijd zelf was spannend, met een veldspeler die een loper hinderde, een goede slagman die bewust vier wijd kreeg en een slagman daarna die een flinke tik sloeg waardoor hij een gratis punt was. En de National-fans naast ons konden met een gerust hart voor hun eigen team juichen zonder risico op pak slaag of beker bier over ze heen. Uiteindelijk wonnen de Mets met 3-1!

De wedstrijd werd afgesloten met vuurwerk. Er werden wat grote karren het veld op gereden waarna de lichten gedempt werden en er harde muziek aan ging, met daarop afgestemd vuurwerk, in combinatie met vuurwerk op de rand van het dak. Echt heel erg tof gedaan, want qua vuurwerk zelf kwam het niet eens in de buurt van het vuurwerkfestival in Scheveningen, maar icm de muziek was het wel veel toffer en indrukwekkender. Het was iig zeker de moeite waard!

Na het vuurwerk liep het stadion leeg naar het mega parkeerterrein en de metro’s. Het US open was aan de andere kant van de metrohalte ook in de afrondende fase, dus het was lekker druk. Maar gelukkig stonden er express-treinen klaar die iedereen in sneltreinvaart richting Manhattan bracht. Hier kwamen we rond 12 uur aan, mooi op tijd om nog even naar de m&m’s-store te gaan die tot 2 uur s nachts open is, maar daar was het zo druk dat we met lege handen weer weggegaan zijn. Ons hotel zit er toch tegenover en het is overdag vast een stuk rustiger. En de dag had nu ook wel lang genoeg geduurd, tijd voor bed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *