browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Dag 6: American Museum of Natural History en JFK

Posted by on 14 september 2016

De laatste dag in New York. We moesten voor 11 uur uitchecken, dus we hebben een beetje uitgeslapen om relatief fit het vliegtuig in te gaan. Onze vlucht zou om 8 uur vanaf JFK vertrekken, dus dat betekende rond 4 uur vertrekken vanuit Manhattan. We hadden dus nog een halve dag in de stad maar die zouden we alleen vullen met een bezoekje aan het American Museum of Natural History, lekker rustig dus!

Nadat de koffer ingepakt was en we hem achter hadden gelaten bij de bagagerie zijn we op weg gegaan naar Central Park. Het AMNH ligt namelijk ten westen van het park, ongeveer halverwege. Vlak voor het park zijn we nog gestopt voor een ontbijtje bij een bakkerij. Een broodje, hot hot chocolate en een chocolade koek. De hot chocolate had alleen een rare erg roomachtige smaak, niet voor herhaling vatbaar. Daarna zijn we dezelfde route als we van de week teruggelopen zijn nu heen gelopen tot we bij een groot gebouw kwamen. Hoewel Night at the Museum zich afspeelt in het AMNH herkende ik het museum niet. De grote T-Rex die ik in de hal had verwacht stond daar niet (wel een ander dino-skelet), mummies hebben we nergens gezien en ook Roosevelt op zn paard (in de film gespeeld door Robin Williams) is nergens te vinden. Wél hebben we het dumdum-beeld gevonden, en uiteindelijk natuurlijk ook de T-Rex zelf.

image

Het AMNH staat bekend vanwege de grote collectie dino’s en die hebben ze ook daadwerkelijk. Nou ben ik niet zo goed in de precieze benamingen, maar ze hadden naast de T-Rex onder andere een enorme Stegosaurus, een dinosaurus met een lange nek, en een megasaurus die niet eens in één hal paste. En daarnaast hadden ze ook nog tig andere dinosaurussen en andere oerdieren zoals een schildpad van een dikke meter hoog, oude oerkrokodillen, een soort kikker en bekendere dieren zoals een sabeltandtijger en een mammoet.

image

Ze hadden natuurlijk ook nog andere exposities. Die over mensen vonden we niet zo spannend en hebben we overgeslagen (we zijn alleen door gelopen naar het dumdum-beeld uit de film), maar de hallen vol opgezette dieren waren wel erg tof. Deze bestonden uit tig kleine nisjes waarin één of meerdere diersoorten op een natuurlijke manier waren opgezet, met daarbij de omgeving ook nagemaakt en een geschilderde ronde achtergrond. Heel erg tof gedaan.

Overigens hadden ze ook een erg toffe interactieve app met extra info en soms een quiz, en waren er veel Pokémon en Pokéstops te vinden (en dankzij gratis WiFi ook daadwerkelijk te vangen en te gebruiken). Mocht er nog iemand een Tauros willen, ik heb er nog drie in de aanbieding…

newyork natural history museum

Met de metro zijn we terug gegaan richting het hotel. De metro stations in New York zijn soms ook openbare kunstwerken. Veel stations hebben mozaïeken, met de naam en verspreid over het station ook afbeeldingen. Zo zijn we al ergens een grote muis tegen gekomen, en had het station bij het AMNH een aantal mozaïeken van Dino-skeletten. Helaas hoefden we alleen vrijwel nergens lang te wachten, dus foto’s zijn er amper.

Terug in de buurt van het hotel zijn we nog een keer naar de M&M’s-store gegaan waar het deze keer wel rustig was. Voor Mandy hebben we nog wat M&M’s Pretzel-, almond-, mint-, candycorn- en koffiesmaak ingeslagen. We hebben dezelfde smaken zelf ook getest, maar alleen de mint en candycorn zijn wel oké, maar nog steeds veel minder dan de coconut en birthdaycake M&M’s van Las Vegas. Ik vind het nog steeds jammer dat ze die niet hadden, daar had ik naar uitgekeken…

newyorkmetro

Bij de giftshop nabij het hotel hebben we toch Trump bad breath-pepermuntjes gekocht met ‘we shall overcomb’ als souvenir, waarna we in het hotel nog even wat gedronken hebben voordat we onze koffer opgehaald hebben en richting het metro-station gingen om naar John F. Kennedy airport te gaan. We moesten Metro C hebben, dezelfde metro als waarmee we hier ook ooit aangekomen waren, maar uptown. Helaas ging de metro hier vreemd genoeg alleen downtown. Ik dus naar het ongeïnteresseerde mannetje in de infobooth waar ik eerder al aan had gevraagd om de gehandicapten-deur te openen vanwege de koffer die niet door de poortjes paste. Geïrriteerd omdat ik hem weer stoorde terwijl hij op zijn telefoon bezig was vertelde hij dat we de metro 1 halte downtown moesten pakken, en dan overstappen op de uptown variant. Beetje vreemd, maar het uptown-platform was echt onvindbaar dus we hebben zijn advies maar opgevolgd. Op het volgende station, het snikhete en drukke 42 street bij Times Square, konden we inderdaad wel het platform voor uptown vinden, die vervolgens toch wel stopte op het station waar wij ingestapt waren, maar wel op een ander platform. Blijkbaar konden we er vanaf onze locatie niet bijkomen ofzo. Hoe dan ook, we waren iets later dan gepland op weg, maar alsnog prima op tijd.

We hebben lekker hutjemutje kunnen staan tot de halte van de skytrain. Daar moesten we de metropassen nog even opladen voor de airtrain. Helaas moesten er tig andere mensen dat ook doen, waaronder de meneer die voor Nick stond en er niets van snapte. Om wat ruimte te maken ben ik met de koffer naast de rijen gaan staan, vanaf waar ik Nick, toen hij eindelijk aan de beurt was, twee keer dezelfde pas op zag laden. Toen ik dat riep zei hij dat dat niet zo was, maar natuurlijk was dat wel zo. Maar ja, “ik liet ook hem weer alles opknappen terwijl ik relaxt aan de zijkant stond te niksen”. Toch nog wat echte irritatie deze week! Gelukkig bleek het uiteindelijk geen probleem, we konden de opgeladen kaart gewoon twee keer direct na elkaar gebruiken. En zelfs dat leek eigenlijk overbodig want het poortje stond gewoon open…

Geen passende foto's meer hier, dus een foto van de Nintendo Store

Geen passende foto’s meer hier, dus een foto van de Nintendo Store

Met de airtrain gingen we naar terminal 4 alwaar we ons bij een machine van Delta meldde om in te checken, want dat was online gisteren niet mogelijk. Er kwam gelijk een vrouwtje aanlopen die in razend tempo op wat knopjes drukte en toen kwamen onze tickets er binnen een halve minuut uitrollen. Onze koffer konden we daarna gelijk bij een balie afgeven en klaar! Nog geen vijf minuten na aankomst bij de airtrainhalte… De douane ging ook razendsnel door goede spreiding en daarna konden we nog even zitten en eten op het vliegveld. Net als op de heenweg lekker bij de Mac, want de Shake Shacks op het vliegveld had Nick geen zin in. En het is ook wel een mooie afsluiter, eindigen zoals we begonnen.

Na het eten was het al bijna tijd om te boarden, dus via wat winkeltjes zijn we naar de gate gegaan, waar het al erg druk was. We zijn bij de gate aan de overkant gaan zitten in afwachting van de boardingtime. Helaas werd er toen iets onverstaanbaars omgeroepen en verschoof die tijd tien minuten naar achteren. En daarna nog twee keer, en tot slot nog een keer een kwartier. Toen kwam gelukkig eindelijk het vliegtuig aanrijden, want blijkbaar raken ze die dingen kwijt ofzo, was op de heen weg ook al het geval. Uiteindelijk konden we een half uur na onze oorspronkelijke vertrektijd eindelijk boarden. Wij hadden twee middenstoelen van de middelste rij toegewezen gekregen aangezien we niet extra wilden betalen voor een gewone zitplaats. Bij het inchecken was de stoel naast Nick echter nog beschikbaar (tegen meerprijs uiteraard), en toen iedereen zat was die plaats ook nog leeg. Ik heb Nick dus gelijk een plaats op laten schuiven voordat er iemand van een andere rij opeens naast hem zou gaan zitten en vol spanning hebben we gewacht op de laatste twee passagiers die nog moesten komen, maar die zaten gelukkig niet bij ons. Daarna ben ik ook een plaats opgeschoven en hadden we een fijne extra lege plek voor alle spullen. Daarna was er nog een probleem met bagage ofzo, maar uiteindelijk waren we om 21:30 uur klaar om te vertrekken, 1,5 uur later dan gepland. En ook erg nuttig dat je dan een uur later nog avondeten geserveerd krijgt…

Dag New York!

We hadden een nachtvlucht dus we hebben beide nog een poging gedaan om te slapen, nadat ik ‘Scouts Guide to the Zombie Apocalypse’ had gezien. Nick heeft het op herhalingen van Moneyball en Jurassic World gehouden. Uiteindelijk hebben we beide heel brak niet geslapen maar alleen even gelegen met de ogen dicht, waarna we na het serveren van het ontbijt over zijn gestapt op de serie How to Ruin Everything voor mij (aanrader!) en wat poker voor Nick. Om 10:50 landde we eindelijk, ook met bijna 1,5 uur vertraging, na een vlucht met vrijwel continu milde turbulentie. Kortom, een terugvlucht om niet over naar huis te schrijven. De wachtrij bij de paspoortcontrole was gelukkig een stuk korter dan twee maanden geleden, maar nog steeds belachelijk dat ze geen korte rij voor EU-inwoners meer hebben. De koffer kwam redelijk snel van de band rollen dus 11:20 stapten we in de auto van Nicks vader die ons thuis afzette, alwaar we direct ons bed in zijn gedoken.

Om 14:00 uur ging de wekker alweer, waarna we in de auto stapten om Owen op te halen en onze vakantie echt ten einde was. Owen heeft bij mijn ouders en Nicks zusje gelogeerd, alwaar hij erg verwend is met leuke uitjes (bos, kinderboerderij 2x, strand, fietstochtjes) en eten (pannenkoekenhuis x 2 en toetjes). Toen hij ons weer zag was het dan ook geen grote blijdschap maar meer een “oh, daar zijn jullie weer. Hier, een blokje voor jou!” Hij heeft in ieder geval ook een erg leuke tijd gehad, net als opa, oma, tante en oom, dus dat biedt perspectief voor de toekomst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *