browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Deltapark Neeltje Jans

Posted by on 21 februari 2024

Tussen twee Zeeuwse eilanden, halverwege de Oosterscheldekering, ligt het Deltapark Neeltje Jans. Dit park ligt op het oude werkeiland Neeltje Jans waar de deltawerken zijn gebouwd om vervolgens naar de juiste plaats te verplaatsen. Dit park is een soort combinatie van museum, speeltuin en dierentuin, maar met name gericht op kinderen.

Het museum
Het museumgedeelte is in het hoofdgebouw binnen en bestaat uit drie filmzalen met verschillende films, een hal met maquettes van de bouw van de deltawerken, een deel over de watersnoodramp en tot slot een tentoonstelling over afval. We hebben de walvisfilm en de film over de bouw van de deltawerken gekeken. Beide waren duidelijk al heel wat jaren oud, maar in het geval van de deltawerken maakt dat niet heel veel uit natuurlijk, daar werd sowieso al veel historisch beeldmateriaal gebruikt. Deze was overigens voor kinderen te lang en niet zo interessant, maar voor volwassenen wel. De walvisfilm daarentegen kon wel dringend een update gebruiken. Het gemiddelde TV-programma is van betere kwaliteit, zelfs programma’s van tien jaar oud. De tentoonstelling over de bouw van de deltawerken en de grote maquette van het gebied waren interessanter voor de kinderen, al was vijf minuten hiervoor voldoende omdat het ook weer niet zo groot is. Het gedeelte met allerlei gekleurde kastjes waarbij je verhalen over de spullen in de kastjes hoorde als je ze open deed vonden ze wel interessant, maar na twee kastjes vooral om gewoon open en dicht te doen, niet om naar het verhaal te luisteren.

Neeltje Jans - Oosterschelde
De Oosterscheldekering
Neeltje Jans - treintje
In het treintje

Op de bovenverdieping was een expositie over de Oosterschelde en de plastic soep, waarbij ook kunst was gemaakt van afval, en er was een kleine tijdelijke schaatsbaan. Hier even schaatsen wilde de meiden wel, maar omdat het zo klein was waren ze er ook weer redelijk snel klaar mee. Dat de rand van pallets was gemaakt en dus vol splinters zat werkte daarvoor ook niet mee. Uiteindelijk hebben we bij de kassa met een pincet een splinter van 1,5e cm moeten verwijderen uit een hand.

De laatste activiteit binnen was de Delta Experience. Hierbij beleefde je de nacht van de watersnoodramp zelf. Dit was overduidelijk de nieuwste activiteit van het park, met veel effecten. Iets teveel effecten voor de kinderen, want die hielden al snel hun handen over hun oren, en ondanks dat ze wel wat gewend zijn qua effecten door de bezoeken aan attractieparken, vonden ze deze wel heel spannend. Je zag in een soort panoramazaal een huis waarbij de storm woedde en de dijken braken. De kinderen waren blij toen het afgelopen was. Indrukwekkend was het in ieder geval wel, maar iets minder hard had de geluidsinstallatie wel mogen staan, zelfs al was het dan niet geheel waarheidsgetrouw. Bij deze ‘attractie’ werd overigens wel gewaarschuwd dat het voor kinderen van 8+ was, maar wij dachten dat onze kinderen het wel aan zouden kunnen gezien hun ervaring, maar achteraf was het voor alle kinderen te spannend/lawaaierig, ook voor die van 8.

Neeltje Jans - zeehond wild
Een wilde zeehond in de Oosterschelde
Neeltje Jans - zeeleeuw
Californische Zeeleeuw

Buiten
Buiten was het koud, maar gelukkig niet heel nat. We zijn begonnen bij de kleine speeltuin met de graafmachine, en toen het treintje eraan kwam zijn we daar in gestapt. Het treintje rijdt een rondje naar het uitzichtpunt en dan via een dijk weer terug. Het waaide hard en was daardoor aardig koud, dus we zijn niet uitgestapt om het uitzichtpunt goed te bekijken. Wel zagen we vanaf de dijk nog een zeehond zwemmen. Nadat we het kleine rondje voltooid hadden zijn we uitgestapt bij het aquarium. Hier hadden ze een aquarium met allerlei dieren uit de Noordzee en Oosterschelde en er waren haaien en roggen die je mocht aaien. De haaien leken er zelfs speciaal voor te komen, zo zaten ze voor je neus half uit het water te dansen soms. De meiden vonden het erg spannend, maar Owen vond het erg leuk. In een andere ruimte zwommen verschillende haaien. Hier zat ook een tribune voor, maar die werd vandaag niet gebruikt.

Na het aquarium waren we mooi op tijd voor de zeeleeuwen show met Californische zeeleeuwen. Er waren er twee waarvan er één te eten kregen. Het was een leuke informatieve show, en helemaal aan het eind mochten kinderen de zeeleeuw ook nog een vis toewerpen, iets wat Owen graag wilde. Daarna gingen we de walvis in. Dit was een tentoonstelling geheel over walvissen waarbij je een walvis in ging en van alles over het dier leerde. De kinderen vonden het erg leuk, en Owen vond uiteraard vooral de penis heel grappig. De windtunnel, die ook in de buurt zat, was helaas gesloten. Ook gesloten in het winterseizoen is de rondvaart over de Oosterschelde die in de zomerperiode bij het bezoek inbegrepen zit. Jammer dat we dat vooraf niet ergens gelezen hadden.

Neeltje Jans - aaihaai
Een wachtende aai-haai
Neeltje Jans - haaien
de grotere haaien

Naast de dieren en het museum heeft Neeltje Jans vooral veel speelmogelijkheden. Een leuke waterspeeltuin (die overigens nog wel een sopje kan gebruiken voor hij weer open gaat), een speelkasteel, waterbanen waar je met sluizen en pompen kon spelen en een grote waterglijbaan zoals de aquashute in Duinrell en de glijbaan in Slagharen waar je met bootjes vanaf kon. Owen zag dat wel zitten, dus toen hij open was (twee keer per dag een half uur) ging hij samen met papa en Lana in de rij staan. Em wilde niet, dus wij bleven beneden staan. De kinderen kwamen er erg enthousiast uit. Daarna door naar de zeehonden, want zij zouden nu eten gaan krijgen.

We hadden mazzel met ons plekje, want hoewel we vanwege late aankomst aan de zijkant stonden, kwam er een zeehond pal voor onze neus zitten en zwaaien, waarna door de kinderen enthousiast teruggezwaaid werd. Ook het buikglijden en niet luisteren hebben we kunnen zien. Helaas voor Owen deze keer na afloop geen visjes voeren. Na nog even spelen met de dammen, sluizen en de graafmachine zijn we naar binnen gegaan, en na het uitproberen van de schaatsbaan en het vissen(ganzen)bord zijn we teruggegaan naar het vakantiepark.

Neeltje Jans - glijbaan
Grote glijbaan
Neeltje Jans - zeehond
Tamme zeehond

Conclusie
Hoewel ik vooraf veel recensies had gelezen dat het een beetje vergane glorie was, hebben we er toch wat leuke uurtjes doorgebracht. Jammer dat op de website niet duidelijk stond dat de boot niet vaarde, want dan waren we waarschijnlijk pas wat later gegaan. Het is wel een park wat niet echt weet wat het nou moet voorstellen. Als park voor jongere kinderen is het prima, maar voor volwassenen is het erg jammer dat zij niet alleen het museum kunnen bezoeken, en dat is nou net weer het deel dat voor de kinderen niet zo boeiend is. Zo heb je eigenlijk in vrijwel alle gevallen het idee dat je teveel geld betaalt voor dingen waar je geen interesse in hebt. Voor de volle prijs is het, zeker in de zomer, dan ook nog eens erg duur. En dat geld zie je er eigenlijk ook niet aan terug. Vooral buiten ziet het er nogal verwilderd en oud uit, met (groot) afval en slecht onderhouden groen. Ik denk dat ze met een goede snoeibeurt, het vullen van wat containers met afval en een nieuw laagje verf al ver zullen komen. Het gebouw zelf en het bijbehorende cafetaria ziet er wel prima uit, het is met name het buitengedeelte dat verwaarloosd aan doet. Maar goed, zolang je je daarop voorbereid kun je alsnog een erg leuke dag hebben!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *